กลับมา...ได้ไหม

posted on 11 Apr 2008 20:06 by lawchula

จะบอกว่ากลับมาแล้วได้มั้ยก็ไม่รู้
อันที่จริงก็เข้าอินเตอร์เน็ตเกือบทุกวันเลย
จะมีขาดไปบ้างก็ที่ต้องออกไปทำธุระข้างนอก
แล้วพอกลับเข้ามาก็ร้อนตับแล่บ หมดแรงหอบแฮ่กๆ

ตอนแรกที่จะเขียนเรื่องสอบโทเฟลนั้น
กลับไปลองคิดดูแล้ว คิดว่ายังไม่เขียนตอนนี้ดีกว่า
เขียนค้างไว้อย่างนั้นให้ความรู้สึกถึงการทำอะไรไม่เสร็จซักอย่าง*
มันก็ค้างคาในอารมณ์จริงๆ แต่ไม่อยากเขียนแนว tutorial แล้ว
อยากเขียนอะไรที่มัน personal มากว่านี้หน่อย
เพราะเราเองก็เป็นแค่คนธรรมด๊าธรรมดาอีกคน
ที่ถ้าหากได้บังเอิญทำประโยชน์หรือก่อความสุขในการอ่าน
ให้กับใครแล้วล่ะก็ ถือว่าเป็นความโชคดีของเราอย่างยิ่ง

บล็อกนี้อาจจะไม่วิชาการจ๋า เพราะมีหลายเว็บที่ให้ความรู้ได้
มากมายบนโลกอินเตอร์เน็ตเหล่านี้ โดยเฉพาะในเมื่อมันไม่ใช่
สไตล์ของเราเลยดิ เพราะฉะนั้นหลังจากนี้มันจะเป็นเรื่อง
ธรรมดาของคนธรรมดา ที่ล้มบ้างคลุกฝุ่นบ้าง บางทีก็กลิ้งไปกลิ้งมา
เฉยๆ ที่หวังว่างานเขียนเล็กๆน้อยๆนี้ จะได้นำพาบางสิ่งมาสู่คุณ
ซึ่งมันเป็นอะไรก็ไม่รู้ แต่อย่างน้อยมันคงทำให้เราเป็นสุขมากขึ้น
จากการเขียน

เราเชื่อว่าหลายๆคนเริ่มต้นจากความตั้งใจดี และความรักความชอบ
หากแต่เมื่อทำไปซักพัก หลังๆมันจะกลายเป็นสิ่งที่คิด(เอาเอง)
ว่าคนอ่านอยากอ่าน คนอ่านอยากรู้ แต่มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เราอยากเขียน
หลายๆคนหยุดเขียน(เหมือนเราเมื่อก่อน)
หลายๆคนเปลี่ยนเรื่อง(เหมือนเพื่อนเราเมื่อวันก่อน)
จะมีกี่คนที่ทำสิ่งเดิมๆได้เรื่อยๆ โดยที่ความสุขของการทำสิ่งที่ตัวเอง
อยากทำนั้นไม่เคยหยุดหลั่งไหลเข้ามาในชีวิต พร้อมๆกับ
ที่ได้นำพาผู้คนอีกมากมายได้เปิดมุมมองโลกทรรศน์ใหม่
ไปพร้อมๆกับเขาเหล่านั้นด้วย

วันนี้ขอแนะนำคนคู่หนึ่งที่ดูแล้วอาจจะทำให้มีกำลังใจ
ในการเขียนบล็อกและดำรงแนวทางของตัวเองต่อไป
โดยที่ไม่หยุดใช้ความคิดสร้างสรรค์และไม่จำกัดกรอบ
ของตัวเองอยู่กับสิ่งที่ผู้คนจะคิดเกี่ยวกับตัวเขา
www.Rhettandlink.com

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

* สำหรับคนที่ไม่ถือสา

ความรู้สึกนั้นคล้ายคลึงกับการ อึไม่เสร็จ น่ะเอง
มันจะค้างคาอยู่ใน ตรู๊ ตู๊ด นั่นแหละนะเออcry