◦○● ฬ.จุฬา บนถนนนักกฎหมาย ●○◦

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด...
ผ่านซะทีค่ะ เย้! ได้ตั๋วทนายแล้ว
เหลือแต่วันที่ 5 มกราคม ไปอบรมจริยธรรมแล้วก็
ตอนบ่ายมีงานกาล่าดินเนอร์ <<< ได้ข่าวมาว่า หรูมาก
อันที่จริงว่าจะมาเขียนตั้งแต่วันเสาร์แล้ว
แต่ว่ามัวแต่ไปฉลองกันกว่าจะกลับบ้านก็ดึกไปหน่อย อิอิ
วันอาทิตย์ติดธุระ เมื่อวานหุ้นตก เลยมัวแต่จ้องตลาดนานไปหน่อย
เกือบไปดูละครที่Esplanadeไม่ทัน(แต่คุ้มมากๆที่อุตส่าห์ถ่อไปดู
รุ่นน้องแสดงได้เจ๋งมากๆ ประทับใจที่ซู้ดดดดดดดดดดด)

เล่าเรื่องที่ไปสอบมาดีกว่า นัดรายงานตัว 8.00-8.30น.
เพื่อนบางคนมาจากต่างจังหวัดก็ตื่นกันตั้งแต่ตีสาม
เพื่อนั่งรถมาสอบที่อิมแพค
คนสอบทั้งตั๋วรุ่นตั๋วปีสอบพร้อมกันกะด้วยสายตาราวสองสามพันคนได้
ใครได้พร้อมกันทั้งสองอย่างก็ต้องเลือกเอาว่าจะลงทะเบียนแบบไหน
พอใกล้ได้เวลาเราก็ต้องไปดูที่บอร์ดซึ่งจะแบ่งแยกแถวที่นั่ง(ตัวเลข)
และแถวที่ต้องลงทะเบียน(ตัวอักษรภาษาอังกฤษ)ตามหมายเลขประจำตัว
เช่น 281000-282000 แถว 46 L เป็นต้น
คนมุงดูที่บอร์ดเยอะมาก ดีที่เราพุ่งไปเกาะบอร์ดคนแรกเลย

แต่ทว่า หันไปดูแถว L ที่ต้องลงทะเบียนแล้ว...เอ่อ ยาวยิ่งกว่า
แถวซื้อโรตีบอยตอนเปิดใหม่ๆซะอีกน่ะ แป่ว
ลงทะเบียนเซ็นชื่อแล้ว ก็เอาโทรศัพท์เครื่องมือสื่อสารใส่ถุงซิปล็อค
ที่เขาแจกให้ เขียนชื่อกับหมายเลขประจำตัวหน้าซองแล้วฝากไว้ที่
เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนตามแถวของตัวเอง
เพราะฉะนั้นควรพกปากกาไป เราพลาดไม่ได้เอาไปต้องคอยไปยืมคนอื่น
มันต้องใช้เขียนอีกหลายตอน

เสร็จแล้วเจ้าหน้าที่ก็จะให้เข้าห้องโถงใหญ่
ดูทางเข้าแล้ว นึกว่าจะได้เข้าไปชมภาพยนตร์
มีตรวจกระเป๋าด้วย อ้อ! ตรงนี้เป็นจุดตรวจครั้งที่สอง
ตอนเข้ามาก็ตรวจกระเป๋าทีนึงแล้วข้างล่างกระเป๋าเราแทบขาด
อย่าเอากระเป๋าดีๆไปเลย เจ้าหน้าที่ที่นี่แทบจะฉีกกระเป๋าเรา
เป็นชิ้นๆ กระเป๋าก็ใบน้อยหนึ่ง ทำยังกับจะซ่อนระเบิดไว้ในหลืบไหนได้ โธ่!

เข้าไปแล้วก็ไม่ใช่เลือกที่นั่งกันตามอัธยาศัยนะจ๊ะ
เดินไปหาแถวที่นั่งตัวเอง พนักเก้าอี้แต่ละตัวจะแปะชื่อเหมือนที่ไว้แปะ
โต๊ะสอบไว้ นั่งที่ที่นั่งตัวเอง เราเห็นบางคนนั่งตั้งนาน
ยังไม่รู้ว่ามีแปะชื่อ พอมีคนมาเดินหาเก้าอี้ ก็หาไม่เจอ
ก็มีคนนั่งทับอยู่ต้องมาสลับที่กันให้วุ่นวาย
พอเกือบเก้าโมง พี่เจ้าหน้าที่และท่านประธานกรรมการก็จะมาพูดๆ
ปลอบขวัญว่า ข้อสอบไม่ยากหรอกนะ ขอให้มีสติ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ที่ผ่านมาตั๋วรุ่นยังไม่มีคนตก มีแต่เข้าห้องเย็น
การสอบรอบแรก จะมีอาจารย์สองคน ต่อผู้เข้าสอบหนึ่งคน
ถ้าตอบไม่ได้ ก็จะได้เข้าห้องเย็น ถือว่าเป็นสอบรอบสอง
ห้องเย็น ไม่ใช่ ตู้เย็น เข้าไปแล้วจะได้เจอกับกรรมการชุดใหญ่สี่คน
แต่เท่าที่ดูไม่น่าเข้ากันเยอะ ว่าแต่ ไอ้ห้องเย็นนี่มันอยู่ตรงไหนเนี่ย

เขาก็จะเรียกออกไปเป็นแถวๆ ตั๋วปีจะสอบก่อน พร้อมกับตั๋วรุ่นเก่าที่
รักษาสถานภาพ แล้วก็ทยอยไปกันเป็นแถวๆ
จากประสบการณ์เวลาที่ตื่นเต้นที่สุดคือ เวลาที่ไอ้แถวหน้ามันลุกแล้ว
เราจะรู้สึกหวิวๆ ไม่รู้จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย
แล้วพอแถวเราต้องลุก มันก็จะรู้สึกเหมือนเวลาเล่นรถไฟเหาะ
ตอนที่มันลงจากจุดสูงๆแล้วนั้นแหละ(คนข้างๆเราบอกมา)
ระหว่างที่นั่งรอจนเบื่อตายกันไปข้างนึงก็นั่งคุยกับเพื่อนข้างๆไปพลางๆ
เพื่อนข้างเราคุยสนุกดี ยังกะรู้จักกันมาสิบชาติได้
แล้วก็พอสายหน่อยจะมีของว่างให้ทานด้านหลัง มีชา กาแฟให้เลือก
เรากับเพื่อนที่มาจากต่างจังหวัดก็ไปยืนคุยกันข้างหลัง
(ช่วงนั้นมีคนไปยืนเยอะมาก ดูแล้วเหมือนหมู่นกเพนกวินไงไม่รู้
ขาวดำ ยืนกันเป็นหมู่คณะ)
ตอนแรกหาน้ำเย็นไม่เจอจะเอามาเติมชาซะหน่อย เป่าตั้งห้านาทีแล้ว
ยังร้อนอยู่เลย เพื่อนเราดื่มเข้าไปลวกลิ้นเลย ตอนหลังถึงรู้ว่ามัน
มีน้ำเย็นอยู่ด้านข้าง แต่คนมุงซะมองไม่เห็นเลย
มีหลายคนเริ่มทักคนรู้จัก เพื่อนเราทักรุ่นน้องที่เบเคอร์ ส่วนเรา
ดันเจอโจทก์เก่าซะนี่ เลยเขี่ยให้เพื่อนดู เพราะตอนฝึกงานฝึกที่เดียวกัน
นี่ถ้ายังวนเวียนอยู่วงการนี้ ชั้นจะต้องเจอยัยนี่ต่อไปใช่ไหมเนี่ย
(Why GOD?)

ห้องน้ำต้องออกประตูแรกแล้วเดินไปข้างหน้า
แต่ตอนออกไปจะมองเห็นห้องที่สอบได้
นั่งกันอย่างนี้นะคะ แต่ละโต๊ะห่างกันประมาณห้าก้าวได้
(หน่วยวัดมาตรฐานมั่กๆ นับเป็นก้าว ไม่รู้กี่เมตรกะไม่ถูก)

ตอนจะเดินไปเข้าห้องน้ำก็เลยชวนเพื่อนเราไปด้วย
เพื่อนอุตส่าห์เตือนแล้วว่าอย่าดื่มชาเยอะมันทำให้ปวดฉี่ เหอะ
แต่ดื่มแล้วอุ่นดี ห้องหนาวเหมือนกันนะ
ดั๊น โจทก์เดินสวนออกมาพอดี เลยเขี่ยให้เพื่อนดู
เพื่อนเรามันดันแจ๋นเข้าไปทักซะนี่(ไปทักมันทำม๊ายยยยยยย)
แต่ขอโทษ ยืนกันอยู่สองคน ก็แกล้งทำเป็นไม่เห็นเราได้
(ตาบอดรึไงยะ) นี่หละนะ คนที่เคยเรียกว่า"เพื่อนสนิท"
สะใจดีแท้เลย เฮ้อ! นิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นไม่เลิก(ไม่ใช่เรานะ
ถ้าเค้าทักเราเราก็จะทักหรอก) เราเลยขอตัวไปเข้าห้องน้ำดีกว่า
เห็นหน้าแล้วปวด Keeeee อิอิ (ขอโทษที่หยาบคายนะคะ
แต่ทำไมต้องมาเจอหน้าห้องสอบเนี่ย แสดงว่าสอบไม่ผ่านหลายรอบ
เพราะหล่อนสอบก่อนชั้นตั้งหลายรุ่น สมน้ำหน้า เชอะ)

ตัดข้ามตอนเดินเข้าไปสอบเลยดีกว่า อย่าเสียเวลาร่ำไร
พอเรียกไปต่อคิวหน้าห้องสอบ เจ้าหน้าที่ก็จะดูว่า
โต๊ะไหนสอบเสร็จลุกแล้วว่าง ก็จะเรียกไปนั่งโต๊ะนั้น แบบrandom
โต๊ะเราใจดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ตอนเดินเข้าไปคนเก่าก็พิรี้พิไร ร่ำลากรรมการอยู่นั่นแหละ
ท่าทางคุยสนุกติดลมบน ฮ่าๆ ค่อยลางดีหน่อย
พอนั่งแนะนำตัว กรรมการก็ชวนคุย อ่าว! ถามเรื่องเรียน
เรื่องอาจารย์ ไม่ใช่อะไร เขากลัวน้องๆตื่นเต้นตอบไม่ได้
เลยชวนคุยให้รู้สึกสบายใจขึ้นแล้ว ก็เหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นหนึ่ง
นอนคว่ำหน้าอยู่ข้างหน้า ก็หยิบมันขึ้นมา พลิกดู
มันก็เป็นคำถามที่จะต้องตอบ ในปีนี้

ถามว่าคำร้องทุกข์ในคดีอาญาที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวนั้น
ต้องไปร้องทุกข์กับใคร ต้องทำอย่างไรบ้าง ถอนคำร้องทุกข์ได้ไหม
แล้วถอนได้ถึงเมื่อไหร่ คำถามนี่เหมือนกันทุกโต๊ะ
เราไม่เล่าว่าตอบอะไรไปบ้างดีกว่า น่าอายมาก ใครอยากรู้ไปเปิดวิ.อาญาดูเอง
เราเชื่อว่าไม่มีใครอ่านมาหรอก มัวแต่ดูวิ.แพ่งกันทั้งนั้น
แถมออกร้องทุกข์ด้วย บางคนก็ว่าดักทางเด็ก รู้ว่าอ่านอะไรมา แกล้งไม่ออก
เราตอนตอบรู้สึกว่าเหมือนเล่นใบ้คำกันเลย
มีอยู่ช็อตนึงเกือบตอบกรรมการไปว่า ข้าม! ยอมแพ้ค่ะ ซะงั้น
แล้วก็อีกช็อตนึงกรรมการใบ้ไม่ออกไม่รู้จะทำยังไง
ก็ยื่นแผ่นกระดาษตรงหน้ามาชี้ว่า นี่เรียกว่าอะไร...เอ่อ เรียกว่า...
แล้วก็เหลือบไป ข้างบนเป็นคำถามเหมือนของเรา ข้างล่าง
เขียนว่าแนวคำตอบ...แล้วตรงที่กรรมการชี้ ก็ขีดเส้นใต้
เป็นคำตอบ! เอาอย่างนี้เลยดิ
ตอบไม่ได้ นี่แสดงว่าไม่ได้เอาปากมาแน่นอน

ตอนเขาให้ผ่านก็รู้สึกละอายจริงๆเพราะสถาบันมีชื่อเสียง
ไม่น่าต้องให้คนอย่างตรูมาทำขายหน้าเล้ยยยจริงๆ
ออกมาเขาก็แจกกำหนดการแล้วก็ใบลงทะเบียนให้กรอก
เพื่อมาวันอบรมจริยธรรมแล้วก็รับประกาศ จ่ายคนละ500 บาท
เท่าที่ออกมาถามเพื่อนมีบางคนตอบได้แล้ว แต่กรรมการโหด
(โถ สงสัยทำบุญมาน้อย) ถามไปถึงว่าตำรวจที่รับร้องทุกข์นั้น
ต้องเป็นยศอะไร (ถามเราก็ตอบไม่ได้หรอก แค่ถามธรรมดาก็ไม่ได้แล้ว
คำตอบคือ ร้อยเวรขึ้นไป) คนนั้นได้ข่าวว่าเข้าห้องเย็น
ซวยไป สอบเสร็จสบายใจหลั่นล้า คนหลังๆเหมือนกรรมการแกล้ง
ขู่ก็มีให้ตกใจเล่น แต่กลุ่มเราก็ผ่านหมด เฮ้อ! จบซะที

ข้างล่างนี่เป็นลิงค์กระทู้แสดงความยินดีปรีดาที่สอบผ่าน
http://www.thaijustice.com/webboard.asp?sub=0&id=609130
ส่วนกระทู้นี้เป็นเรื่องควรรู้จากอาจารย์พรเพชร เห็นว่าช่วงนี้มีข่าวลือมากมาย
http://www.thaijustice.com/webboard.asp?sub=0&id=576176
และสุดท้าย อย่าไปเรียกนายอำเภอว่านายอำเภอให้เรียกว่า "เจ้าพนักงานปกครอง" นะ
จำเอาไว้(กรรมการมองโลกแง่ดีมาก นึกว่าเราแค่ไม่รู้คำในตัวบท
ใช้แต่ภาษาคนธรรมดา ประหนึ่งไม่ได้เรียนกฎหมายมา เพื่อความเข้าใจง่าย
เหมือนรู้แต่ในทางปฏิบัติ แต่เปล่าอะ ไม่รู้จริงๆ ตอบไปได้ ขอกลับไปละอายก่อน)

ปล. รู้สึกว่าพรุ่งนี้อาจจะได้ออกทีวี...อืม รายการเกี่ยวกับการเงินที่ข้าพเจ้า
ไม่มีความรู้อีกแล้ว สงสัยต้องไปละอายอีกรอบ
ปล.2 หลังจากสอบเสร็จ ก็มีคนโทรมาปรึกษากฎหมายอีกแล้ว
เสมือนรู้ว่าสอบผ่านแล้ว ช่วงนี้มีคนโทรมาถี่กว่าปกติ งง จัง
เลยโดนเพื่อนแซวว่า เนี่ยไปแนะนำให้ไปปรึกษาทนาย แล้วหล่อนน่ะ
พึ่งสอบผ่านมิใช่เรอะ เออ แต่ชั้นยังไม่เก่งเว้ย...เดี๋ยวเค้าเสียหายล่ะเป็นเรื่องดิ